PhDiary: 2.5 jaar bezig!

Het is al weer een tijdje geleden dat ik jullie op mijn persoonlijke blog heb laten weten hoe het gaat met mijn PhD. 2019 was tot nu toe namelijk een heel leuk, maar ook een erg druk jaar, zowel op werkgebied als privé. Hoog tijd voor een update over wat ik in het kader van mijn PhD meemaakte in de eerste helft van 2019 en wat er nog op de planning staat!

1. Bezoek aan LA

In mijn vorige blog vertelde ik het al: in april en mei ben ik op werkbezoek geweest in Los Angeles. Ik bracht daar een bezoek aan UCLA en specifiek de labs van prof. Andrew Fuligni en prof. Adriana Galván. Zoals ik al had verwacht vond ik het best spannend om in mijn eentje ergens 5 weken naar toe te gaan. Hoe zou ik me redden in een ander land, en zou ik mijn partner, familie en vrienden niet veel te veel missen? Dat mijn vlucht 24 uur vertraagd was zorgde voor een niet bepaald ideale start van de reis, maar liet me wel meteen zien dat ik me prima in mijn eentje kon redden, ook bij wat tegenslag.

In mijn weken in LA viel het me sowieso op dat ik het een stuk minder erg vond om alleen te zijn dan ik had gedacht. Natuurlijk miste ik de mensen thuis, maar het was eigenlijk ook wel heerlijk om precies te kunnen doen waar ik zin in had, of dat nou werken was of iets van de omgeving bekijken. Wat ook hielp is dat de mensen van de labs van Andrew en Adriana ervoor zorgden dat ik me meteen thuis voelde: ze namen me mee naar meetings, uit lunchen, en vierden zelfs mijn verjaardag met me!

Achteraf ben ik heel blij dat ik de keuze heb gemaakt om naar LA te gaan. Ik heb namelijk heel veel geleerd in mijn tijd daar. Ten eerste vond ik het heel fijn om veel te kunnen oefenen met Engels spreken. Ik merk dat ik me sinds mijn werkbezoek een stuk minder druk maak om hoe ik een Engels mailtje typ: niet alleen omdat ik minder bang ben om fouten te maken vanwege de oefening, maar ook omdat ik doorkreeg dat mensen me prima verstonden. De Amerikanen die ik sprak hadden er juist veel bewondering voor dat ik kon presenteren en gesprekken met ze kon voeren in mijn tweede taal! Ten tweede heb ik aan mijn netwerk kunnen bouwen: ik heb veel nieuwe mensen leren kennen die ook onderzoek doen naar hoe jongeren zich ontwikkelen. Ik zie er nu al naar uit om die mensen weer tegen te komen naar congressen, en hoop dat ik in de toekomst mooie samenwerkingen met sommige mensen kan starten! Ten derde heb ik geoefend met het presenteren van mijn werk: op een gegeven moment presenteerde ik zelfs voor een zaal van ongeveer 100 mensen. Het is altijd heel leerzaam om te horen hoe mensen over je resultaten denken en om het erover te hebben hoe jouw onderzoek zich verhoudt tot andere onderzoeken. Al met al vond ik naar LA gaan dus een spannende stap, maar het was het zeker waard!

Mocht je het leuk vinden om meer te lezen over mijn tijd in LA, neem dan eens een kijkje op mijn Polarsteps.

presentatieLA

Tijdens een presentatie die ik gaf in LA

2. Artikelen

In mijn vorige blog vertelde ik jullie dat mijn tweede artikel op het punt stond gepubliceerd te worden (of althans, dat hoopte ik). Goed nieuws! Het artikel werd inderdaad geaccepteerd voor publicatie en kwam in maart online beschikbaar. In dit artikel vonden we dat jongeren vrijgeviger zijn naar bekenden, zoals een vriend, of in mindere mate een klasgenoot, dan naar onbekenden. Verschillen tussen jongeren in hoe goed zij zich kunnen inleven en hoe gevoelig ze zijn voor bepaalde sociale beloningen (bijv. bij een groep horen) beïnvloedden hoeveel ze geven, vooral aan onbekenden. Dit laat zien dat het heel belangrijk is om rekening te houden met eigenschappen van jongeren en hun sociale omgeving om te begrijpen waarom ze wel of niet aan anderen geven.

Inmiddels heb ik ook mijn derde artikel geschreven en opgestuurd naar een wetenschappelijk tijdschrift. Dit artikel gaat weer over vrijgevigheid, maar ditmaal over vrijgevigheid van jongvolwassenen en hoe dit in hun hersenen werkt. Helaas werd het artikel vorige maand afgewezen. Eén van de onderzoekers die feedback op het artikel gaf zag er helaas niet zo veel in. Gelukkig was de andere onderzoeker wel heel enthousiast. Ik ga nu met hun feedback aan de slag en zal het artikel daarna bij een ander tijdschrift indienen. Hopelijk lukt het dan uiteindelijk om mijn derde artikel volgend jaar gepubliceerd te krijgen.

3. Flux Congres

Terwijl ik aan mijn derde artikel werkte was ik ook alvast bezig met mijn vierde artikel. Daarin onderzoeken we vrijgevigheid bij jongeren, hoe dit in de hersenen werkt en hoe dit wordt beïnvloed door hun sociale omgeving. Het duurt nog even voordat ik dit vierde artikel ga schrijven, maar ik heb al wel vast analyses gedaan om de resultaten in kaart te brengen. Ik kreeg enkele maanden geleden namelijk te horen dat ik begin September mag presenteren op het Flux Congres in New York! Een hele mooie kans waarvoor ik als één van de weinigen uit Europa geselecteerd ben. Stiekem ook wel heel spannend om voor een paar honderd mensen mijn verhaal te doen. Toch heb ik er ook zin in om over mijn onderzoek te vertellen en er feedback op te krijgen. En het is natuurlijk ook niet verkeerd om naar New York te gaan! Ik vind het dit keer extra leuk om naar Flux te gaan omdat er ook veel mensen zullen zijn die ik in LA heb ontmoet!

neurolab.jpg

Ik heb nu al veel zin in mijn volgende congres

4. Brainlinks onderzoek

In mijn vorige blog konden jullie al lezen dat we in 2018 de eerste meting van ons grote Brainlinks onderzoek hadden uitgevoerd. Er kwamen toen 142 jongeren langs om mee te doen aan ons MRI-onderzoek waarbij we jongeren over de tijd zullen volgen. Inmiddels is het alweer tijd voor de tweede meting en zijn er zelfs alweer 8 jongeren langs geweest! Ik hoop dat veel van de 142 jongeren naar Leiden zullen komen voor de tweede meting. Het is wel weer even wennen om je avonden en weekenden bij de scanner door te brengen, maar het is voor een goed doel! Als ik mijn resultaten van de eerste meting zie dan weet ik waar ik het voor doe 🙂

53250621_2347551285263247_8659545978824556544_n

Tijdens een workshop die ik eerder dit jaar gaf

 

5. De tweede helft van mijn PhD…

Dat ik er 2.5 jaar op heb zitten betekent dat ik alweer op de helft (!) van mijn PhD ben! Wat gaat de tijd snel! Toen ik begon met bloggen zei ik dat een PhD mijn droombaan is, en grappig genoeg denk ik er nog steeds hetzelfde over. Ik denk dat er maar weinig banen zijn waarbij je jezelf zo veel kunt ontwikkelen als tijdens een PhD. Ik kan allerlei cursussen volgen (zo ga ik in september weer bezig met mijn Basis Kwalificatie Onderwijs), projecten managen (zoals Brainlinks), schrijven (mijn wetenschappelijke artikelen en blogs), netwerken, presenteren (zowel aan wetenschappers als niet-wetenschappers) en bovenal veel te weten komen over hoe jongeren sociale keuzes maken. Als ik terug in de tijd zou kunnen gaan zou ik er zeker weer opnieuw voor kiezen om een PhD te doen! Dat wil niet zeggen dat mijn PhD geen tegenslagen kent. Zo twijfel ik regelmatig of ik alles wel goed genoeg doe (om in de wetenschap een baan te kunnen vinden), moet je veel doorzettingsvermogen hebben omdat het heel lang duurt voor je resultaten met anderen kunt delen, en is het soms best wel zwaar (bijvoorbeeld als je afwijzingen krijgt of als je lange dagen maakt). Toch prijs ik mezelf elke dag gelukkig, want een baan zonder uitdaging of afwisseling lijkt me veel te saai! Laat de volgende 2.5 jaar dus maar komen!