Mijn eerste tien maanden als PhD-kandidaat: een terugblik

Inmiddels ben ik aanbeland in de tiende maand van mijn promotie-traject. Na een aantal maanden met voornamelijk inhoudelijke blogs, lijkt het me leuk om deze maand met jullie te delen waar ik sinds mijn vorige update mee bezig ben geweest.

1. Het uitvoeren van mijn eerste data-verzameling

Een poos geleden heb ik de eerste data-verzameling binnen mijn promotie-traject uitgevoerd, samen met een groep studenten die ik begeleidde in het kader van hun bachelorscriptie. Om meer te weten te komen hoe jongeren tussen de 12 en 17 jaar met elkaar omgaan lieten we leerlingen van een middelbare school verschillende taken doen en vragenlijsten invullen. Uiteindelijk is het ons gelukt om in vier dagen van 520 jongeren bruikbare data te verzamelen. Een heel mooi en efficiënt resultaat waar we heel blij mee zijn! De verzamelde data kan ik onder andere gebruiken om meer te weten te komen over de volgende vragen:

  • In hoeverre zijn jongeren tussen de 12 en 17 jaar geneigd om iets met anderen te delen?
  • Maakt het hierbij uit wie de ander is? Zijn jongeren bijvoorbeeld eerder geneigd om iets te delen met iemand die ze beter kennen?
  • Speelt de persoonlijkheid van de jongeren hierbij een rol?

Dat brengt me meteen op het volgende waar ik mee bezig ben geweest de afgelopen tijd…

2. Het schrijven van mijn eerste (en tweede) wetenschappelijke artikel

… want als je data hebt verzameld is het natuurlijk wel de bedoeling dat daar iets mee gebeurt en dat je de uiteindelijke resultaten communiceert met anderen. Dat gebeurt in de wetenschap over het algemeen in de vorm van een wetenschappelijk artikel. Deze artikelen worden geschreven door de onderzoekers en worden zodra ze af zijn naar een wetenschappelijk tijdschrift gestuurd. Deze tijdschriften schakelen de hulp van experts in om te bepalen of het in de huidige vorm gepubliceerd kan worden. Die experts geven vaak feedback aan de onderzoekers om het artikel nog beter te maken. Als de experts vinden dat de onderzoekers hun feedback goed hebben verwerkt en als de editor van het tijdschrift vindt dat het artikel goed bij het tijdschrift past, dan kan het artikel gepubliceerd worden zodat het voor iedereen te lezen is.

Op dit moment ben ik bezig met het schrijven van mijn tweede wetenschappelijke artikel, dat is gebaseerd op de data die ik laatst heb verzameld. Mijn eerste wetenschappelijke artikel – dat gaat over de ontwikkeling van vertrouwen bij jongeren – heb ik uiteindelijk in juni ingediend bij een tijdschrift dat zich richt op de ontwikkeling van kinderen. In augustus kreeg ik de feedback terug van experts en de editor: hoewel er veel dingen waren die ze goed vonden aan het artikel, hadden ze besloten om het artikel af te wijzen. Dat was wel even lastig om te horen – je hoopt natuurlijk dat ze het artikel willen publiceren. Op de dag dat ik hoorde van de afwijzing sloeg de twijfel even toe: doe ik het wel goed genoeg als mijn artikel wordt afgewezen? Gelukkig wisten mijn begeleiders me snel gerust te stellen door uit te leggen dat het heel normaal is je artikelen worden afgewezen, zeker als je artikel probeert te laten publiceren in een tijdschrift met een hoge impact factor. Uiteindelijk kon ik me snel over mijn twijfels heen zetten: dit tijdschrift was erg selectief, en de experts hadden eigenlijk vooral positieve feedback gegeven. We gingen meteen met de feedback aan de slag en konden het artikel al snel bij een ander goed tijdschrift indienen. Het is nog even afwachten of dit tijdschrift het artikel wel ziet zitten – de experts hebben meestal een paar maanden nodig om tot een advies te komen. Mijn tweede artikel kan waarschijnlijk ook binnenkort opgestuurd worden naar een tijdschrift. Ik hou jullie op de hoogte!

3. Het geven van onderwijs

Als PhD-kandidaat is het over het algemeen de bedoeling dat je naast je onderzoek ook les geeft aan studenten van de Universiteit. Ook ik mocht daar vanaf de tweede maand van mijn PhD aan geloven: van februari tot juni begeleidde ik zes bachelorstudenten bij hun scripties. Ik vond het erg leuk om gedurende een langere periode een begeleidende en coachende functie te kunnen vervullen. Ik krijg er namelijk ontzettend veel energie van als ik mensen mag helpen om zichzelf te ontwikkelen. Bij het begeleiden van bachelorscripties heb je – in mijn geval – als docent  ontzettend diverse taken: je geeft studenten niet alleen feedback op hun scriptie, maar helpt ze ook vaardigheden te ontwikkelen zoals plannen, presenteren, samenwerken, statistiek toepassen en nadenken over de beste manieren om een boodschap over te brengen. Daarnaast heb je natuurlijk ook een belangrijke rol wat betreft de motivatie van de studenten – een erg leuke rol waarbij mijn ervaring als manager me goed van pas kwam.

Op dit moment verzorg ik werkgroepen voor een verdiepingsvak voor derdejaars-studenten. Dit vak gaat over de emotionele ontwikkeling van kinderen en jongeren en hoe deze ontwikkelingen bij sommige jongeren leiden tot klinische problemen. Ook mijn taken als werkgroepbegeleider zijn heel divers: ik mag zorgen voor verdieping van de lesstof door oefen-tentamenvragen te bespreken met de studenten, en help studenten om een heel onderzoeksproces te doorlopen van begin tot eind. Voor dit vak maken studenten namelijk hun eigen observatie-taak om emoties te meten bij kinderen en jongeren. Het blijft voor mij ontzettend leuk om te zien hoe veel de studenten zich kunnen ontwikkelen tijdens deze cursussen. Daarnaast kan ik ook veel leren van mijn studenten: soms bekijken zij dingen vanuit een perspectief waar ik nog niet aan heb gedacht. Een win-win situatie dus!

4. Het volgen van cursussen

Het is natuurlijk erg mooi om anderen te helpen met hun ontwikkeling, maar het blijft ook belangrijk om jezelf te ontwikkelen! Met het oog daarop heb ik tijdens de afgelopen maanden meerdere cursussen van de universiteit gevolgd. Ik begon met een ‘Startcursus voor Promovendi’ waarbij me vanalles werd uitgelegd met betrekking tot het geven van onderwijs. Zo leerde ik bijvoorbeeld een persoonlijke visie op doceren en begeleiden formuleren en passende werkvormen te kiezen tijdens lessen. Als tweede volgde ik de cursus ‘Scripties Begeleiden’ – zeker niet onbelangrijk aangezien ik gedurende mijn PhD-traject veel scripties zal begeleiden. Tijdens deze cursus leerde ik meer over o.a. hoe je zo effectief mogelijk kunt begeleiden kunt coachen. De derde cursus die ik in de afgelopen maanden heb gevolgd was ‘Project- en Data-management voor PhD’s’. Tijdens deze cursus heb ik vanalles geleerd over hoe je een PhD-traject het beste kunt plannen en hoe je verzamelde data het beste op kunt slaan.

5. Het opzetten van een nieuw MRI-project

Op dit moment houd ik me vooral bezig met het opzetten van een nieuw, groot onderzoeksproject Het plan is dat 150 jongeren en hun ouders langs komen om mee te doen met dit project, waarbij we onder andere MRI-scans maken. Omdat het een groot project is valt er veel te regelen – protocollen schrijven, planningen maken, toestemming vragen aan de ethische commissie, etc. – dus er is momenteel genoeg te doen! Ik hoop jullie in een latere blog meer vertellen over dit project – dus stay tuned!

2 gedachtes over “Mijn eerste tien maanden als PhD-kandidaat: een terugblik

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s